Daglezja, jedlica - rodzina sosnowate

Gatunki daglezji: znamy 7 gatunków a w Polsce tylko jeden - daglezja zielona (Pseudotsuga menziesii) i jej odmiana daglezja sina. Nie uprawiana u nas jest daglezja wielkoszyszkowa (Pseudotsuga macrocarpa).



Daglezja zielona (Pseudotsuga menziesii)

Daglezja zielona rozwój igieł
Daglezja zielona gałązka
Daglezja zielona igły
Daglezja zielona pąk
Daglezja zielona kwiatostan
Daglezja zielona młoda szyszka
Daglezja zielona młoda szyszka
Daglezja zielona szyszka

  

Cechy: W swojej ojczyźnie osiąga nawet 110 metrów wysokości a średnica pnia do 4,5 metra. W Polsce do 45 metrów wysokości. Pień prosty, kora gruba, czerwonobrązowa. Igły do 3 cm długości, z wierzchu jasnozielone, błyszczące a od spodu z jaśniejszymi paskami woskowego nalotu. Ułożone na gałązkach grzebieniasto. Szyszki brązowe do 10 cm długości osadzone na krótkich trzoneczkach. Szyszki są zielonawe w początkowej fazie rozwoju a następnie brązowieją. Charakterystyczną cechą są ich trójzębne łuski.

Pochodzenie: Zachodnia część Ameryki Północnej.

Rozmaitości: Obok sekwoi najpotężniejsze drzewo iglaste. Żyje kilkaset lat. Słabo rożnie na glebach suchych, piaszczystych, ubogich i podmokłych. Jednakże jest bardziej odporna na suszę niż świerk pospolity i jodła pospolita. Podczas surowych zim brunatnieją przemarzające igły i opadają. Mało wytrzymała na zanieczyszczenia miejskie. Rozmnaża się z nasion. Dobrze znosi przesadzanie dzięki obfitemu systemowi korzeniowemu. Odporna na grzyba ale bardzo niszczona przez zwierzynę płową.

Lokalizacja: Arboretum w Rogowie, warszawskie Łazienki.

Daglezja zielona kora


- Zdjęcia daglezji zielonej -



Daglezja Sina (Pseudotsuga menziesii Glauca)

Cechy:  

Rozmaitości: 

Pochodzenie: 

Lokalizacja: Jantar, ul. Portowa.


- Zdjęcia daglezji sinej -

- Drzewa Polski - Atlas drzew -