Dawidia - rodzina dawidiowate

Gatunki dawidii: Do tego rodzaju należy tylko jeden gatunek, spotykany bardzo rzadko w Polsce w kolekcjach dendrologicznych: dawidia chińska.


Dawidia chińska (Davidia involucrata Baill)

Dawidia chińska gałązka Dawidia chińska liść Dawidia chińska kwiat Dawidia chińska liść jesienny
Dawidia chińska gałązka
Dawidia chińska liść
Dawidia chińska kwiat
Dawidia chińska liść jesienny


Dawidia chińska

Dawidia chińska

Dawidia chińska kora

Dawidia chińska kora

Cechy drzewa: Dawidia chińska to drzewo do 20 metrów wysokości, w Polsce dużo niższe - do 8 góra 10 metrów. Pączki duże pokryte kilkoma łuskami. Liście zielone, pojedyncze, szerokojajowate do 14 cm długości. Są grubo piłkowane, u nasady sercowate a na szczycie zwężają się w ostry wierzchołek. Pod spodem gęsto i szaro owłosione. Na wiosnę liście dawidii maja brązowy kolor a na jesieni żółty. Ogonek liścia jest  koloru czerwonawego, długości do 7 cm. Kwiaty bezpłatkowe, zebrane w kuliste główki, w których kwiaty męskie otaczają jeden kwiat obupłciowy. Kwiatostany podparte są 2 zwisającymi, dużymi, białymi płatkowatymi podsadkami przypominającymi chusteczki. Jedna z podsadek o połowę dłuższa od drugiej osiąga długość do 18 cm. Owoce dawidii to elipsoidalne pestkowce długości do 2,5 cm. Owoce koloru brązowo-zielonego  osadzone są na długich szypułkach i zawierają 3 do 5 nasionek.

Rozmaitości: Dawidia jest wrażliwa na mrozy i suszę, dobrze znosi zacienienie. Wymaga gleb żyznych, próchniczych, świeżych. Rozmnaża się z nasion. Kwitnie pod koniec maja a czasami na początku czerwca. W Polsce rzadko owocuje. Ze względu na wygląd kwiatów zwana jest często drzewem chusteczkowym.

Pochodzenie: Chiny.

Lokalizacja zdjęć: Arboretum w Rogowie. Ogród Botaniczny w Warszawie.

- Zdjęcia dawidii chińskiej -


- Drzewa Polski - Atlas drzew -