Cechy drzewa:
Biota wschodnia to drzewo wysokości do 15 metrów. Często w Polsce dużo niższe. Najczęściej posiada
kilka pni, które rozdzielają się już kilkanaście centymetrów nad ziemią. Kora czerwonobrązowa. Boczne gałęzie wyprostowane.
Liście. Łuski drobne do 1 mm długości z odstającymi wierzchołkami i widocznymi gruczołkami. Gałązki żywozielone po obu stronach. Bez żadnego
woskowego nalotu.
Szyszki. Szyszki grube, do 2 cm długości, składają się z 4 do 8 grubych łusek pokrytych przed dojrzeniem
niebieskoszarym nalotem. Każda łuska szyszki posiada na szczycie hakowaty wyrostek. Nasiona bez skrzydełek, brązowe, dojrzewają w drugim roku
po kwitnieniu.
Pochodzenie: Chiny, Korea, Japonia.
Rozmaitości:
Wcześniej dendrolodzy klasyfikowali biotę wchodnią jak żywotnika wschodniego - nowa klasyfikacja obowiązuje już od XXI wieku.
Drzewo bardzo wytrzymałe na suszę i upały. Nie lubi mrozów. Ma niewielkie wymagania glebowe. Łatwo rozmnaża się z nasion i przez sadzonki.
Drzewa podobne: Wszystkie żywotniki i biota są bardzo podobne do siebie. Można też je pomylić z cyprysikami. Biotę wschodnią od żywotnika zachodniego najłatwiej rozróżnić po zupełnie innych szyszkach - różnią się zarówno kształtem, rozmiarem, jak i kolorem.
Lokalizacja zdjęć: Żyrardów stacja PKP, okolice cmentarza, os. Wschód.