Cechy drzewa: Kalina koreańska to małe drzewo do 2,5 metra wysokości, u nas niższe i często spotykane w formie krzewiastej z luźno rozmieszczonymi gałązkami. Pokrój zbliżony do kulistego. Młode pędy gęsto pokryte meszkiem. Liście. Liście szerokojajowate, często z delikatnie sercowatą podstawą, spiczaste, nieregularnie ząbkowane. Sredniej wielkości - długość od 2,5 do 8,5 cm, szerokość od 1,0 do 6,5 cm. Matowozielone na wierzchu, szarawe na spodzie, obie powierzchnie miękkie i pokryte meszkiem. Liście sezonowe. Jesienią przebarwiają się na czerwone, wręcz bordowe barwy i opadają. Kwiaty. Pąki kwiatowe pojawiają się jesienią i pozostają widoczne przez całą zimę. Nie tniemy wtedy kaliny koreańskiej. Kwiaty kuliste, początkowo różowe, a następnie białawe, silnie pachnące. Kwitnienie. Kalina koreańska kwitnie na przełomie kwietnia i maja. Po ciepłych zimach nawet na początku kwietnia. Kwiaty ukazują się równolegle z rozwojem liści. Owoce. Owoce początkowo czerwonawe, potem kruczoczarne, o długości 0,7 cm, jajowate, spłaszczone.
Pochodzenie: Półwysep Koreański i japońskie wyspy Cuszima - prefektura Tsushima.
Rozmaitości:
Kalina ta lepiej rośnie i kwitnie na słonecznych stanowiskach. Dość odporna na nasze mrozy.
Opisana w 1885 roku na podstawie okazu zebranego przez W. R. Carlesa z brytyjskiej służby konsularnej, który w latach 1883–1885 eksplorował Koreę. Do Europy sprowadzona w 1902 roku (Ogrody w Kew).
Drzewa podobne: Mniej znane u nas kaliny.
Lokalizacja zdjęć: Arboretum w Rogowie, park w Żelazowej Woli.