Styrakowiec - rodzina styrakowate

Gatunki styrakowca: są dwa podstawowe gatunki styrakowca: styrakowiec chiński (Pterostyrax corymbosa) i styrakowiec japoński (Pterostyrax hispida), ale spotkać je można głównie w ogrodach botanicznych i arboretach. W Azji widuje się jeszcze Pterostyrax psilophyllus.


Styrakowiec chiński (Pterostyrax corymbosa, Pterostyrax corymbosus)

Cechy drzewa: Styrakowiec chiński pokrój drzewaStyrakowiec chiński kora drzewa Styrakowiec chiński to bardzo rzadkie drzewo na terenie Polski. Spotykane jedynie w kolekcjach dendrologicznych. Osiąga do 12 metrów wysokości. Często rośnie też w formie krzaczastej. Kora brązowa, gładka z bladymi prążkami. Gałązki początkowo pokryte gwiaździstym puchem, potem prawie nagie.
Liście. Liście papierowe, 6–14 × 3,5–8 cm, eliptyczne do odwrotnie jajowatych, wierzchnia powierzchnia w większości naga, spód gęsto pokryty włoskami. Brzegi drobno ząbkowane do gruczołowo-zębatych. Wierzchołek ostry. Ogonek o długości 1–2 cm. Jesienią pięknie się przebarwiają na żółte tony.
Kwiaty. Przepięknie kwitnie na biało. Pachnące kwiaty zebrane są w szerokie i krótkie grona. Kwiatostany wiechowate o długości 3–8 cm; szypułki o długości 0,1–0,2 cm. Kwiaty 1 cm długości. Kielich żebrowany, gęsto owłosione, płaty korony podłużne, długości 1 cm, pręciki dłuższe niż korona, włókna owłosione.
Owoce. Owoce oskrzydlone, co odróżnia styrakowce od styraków. Pięcioskrzydłe, gęsto owłosione.

Pochodzenie: Zachodnie Chiny, góry Japonii.

Rozmaitości: Styrakowiec chiński liście drzewaStyrakowiec chiński owoce drzewa Bardzo wrażliwy na wiosenne przymrozki. Zalecany tylko dla Polski Zachodniej i Dolnego Śląska. Kwitnie w czerwcu. Preferuje stanowiska słoneczne.

Drzewa podobne: Styrakowiec chiński jesieniąStyrakowiec chiński jesienią Wszystkie styrakowce są dość podobne do siebie.

Lokalizacja zdjęć: Arboretum w Rogowie.


- -



Styrakowiec japoński (Pterostyrax hispidus)

Cechy drzewa: Styrakowiec japoński kwiatostanyStyrakowiec japoński gałązka Styrakowiec japoński to drzewo do 10 metrów wysokości, w swojej ojczyźnie nawet do 25 metrów. Czasami jako krzew do 6 metrów. Kora szarobrązowa z drobnymi łuskowato splecionymi grzbietami. Gałązki początkowo żółtawobrązowe nagie, z wiekiem stają się srebrzystobrązowe.
Liście. Liście papierowate, 8–6 x 5–11 cm, eliptyczne do odwrotnie jajowatych. Z wierzchu nagie z wyjątkiem żył, gdzie widsć słabe owłosienie. Spodnia strona gęsto owłosiona na nerwach. Brzegi płytko uwydatnione, zęby zakończone gruczołem, wierzchołek gwałtownie ostry. Ogonek liściowy o długości 0,7–2 cm. Jesienią delikatnie żółte, chociaż nie wszystkie liście się przebarwiają.
Kwiaty. Kwiaty o długości 1 cm, kielich biały, płaty korony białe, do 1 cm długości, pręciki dłuższe niż korona.
Owoce. Pestkowce z trwałą szyjką słupka, tworzącą wyraźny dzióbek, do 1 cm długości, 10-żebrowe, gęsto gwiaździste, z rozłożystymi żółtymi włoskami.

Pochodzenie: Japonia: Honshu, Sikiku, Kyushu.

Rozmaitości: Styrakowiec japoński liście drzewaStyrakowiec japoński owoce drzewa Gatunek ten uprawiany jest od końca XIX wieku. Podczas obfitego kwitnienia wyczuwalny przyjemny cytrynowo-cytrusowy zapach. Jesienią i zimą uroku dodają mu zwisające, owłosione owoce.

Drzewa podobne: Styrakowiec japoński jesienne liścieStyrakowiec japoński widok jesienią Wszystkie styrakowce są dość podobne do siebie. Oba gatunki mają szereg cech morfologicznych, które je odróżniają, jak również rozłączne, naturalne zasięgi. Styrakowiec japoński występuje endemicznie w Japonii, a styrakowiec chiński pochodzi z zachodnich Chin. Biorąc pod uwagę historyczne pomieszanie taksonomiczne między tymi dwoma gatunkami, może się okazać, że niektóre okazy w uprawie są błędnie nazwane i mogą być tym drugim gatunkiem.

Lokalizacja zdjęć: Arboretum w Rogowie.


- -


- Drzewa Polski - Atlas drzew -